تا جایی که به یاد دارم و ذهنم یاری می کند، هیچ گاه توصیه ای درون دینی یا برون دینی برای کتمان حقایق یا سرپوش گذاشتن بر آنها نشنیده ام. بلکه برعکس توصیه ها همیشه دال بر ضرورت بیان حق و حقیقت در هر شرایط و پرهیز از کتمان و پوشیده نگاه داشتن آن بوده است. چه بیانی بالاتر از دستور صریح پروردگار در آیه 42 سوره بقره:
ولا تلبسوا الحق بالباطل و تکتموا الحق و أنتم تعلمون
حق را به باطل میامیزید و با آنکه حقیقت را می دانید کتمانش نکنید
و چه پیامی روشن تر از پیام پیغمبر اکرم(ص):
قولوا الحق و لو علی انفسکم
حق را بگویید حتی اگر به زیان شما باشد
همین دو اشارت کافی است تا هر مسلمانی وظیفه خود را برای بازگو کردن حقایق و پرهیز از مخفیکاری در قبال آنها دریابد.
اما برای من بسیار عجیب است که در این ایام به کرات افراد را به خاطر بازگو کردن حقایق و اطلاعرسانی وقایع سرزنش، تخطئه و حتی محاکمه میکنند و برای این کار خود مصالح نظام و اسلام و ... را بهانه میکنند! عجیب است که حکومتی که برای برپایی حق و حقیقت برپا شده بود، اکنون برای برجا ماندن نیازمند حقپوشی و پنهانکاری است و آنانی را که زبان به حقگویی و افشاگری میگشایند، عامل دشمن، ساده اندیش، تشویشگر اذعان عامه و دشمنشادکن میداند و سزاوار هر ناسزا!
مصداق می خواهید؟
اعتراض بسیاری از سران نظام به افشاگری کروبی
سکوت بسیاری از نیروهای نظامی و امنیتی مطلع درقبال فجایع بازداشتگاهها
سکوت بسیاری از علما در برابر فجایع اخیر
و ...
اگرچه این مثال ها همه نقد یک جریان و حمایت از یک گروهی دیگر را دربرداشت اما مطلقاً قصد یک جانبه نگری ندارم. بلکه معتقدم در هر زمانی همه افراد باید حقگویی را ولو علیه خود و دوستانشان اصل قرار دهند و به هیچ وجه مصالح فرد، گروه یا حتی نظام را بر حقیقت ترجیح ندهند. تنها در این صورت است که می توان به تداوم حقجویی و حقپویی جامعه امیدوار بود. برای مثال اگر در دورههای گذشته بزرگان و سران اصلاح طلب دربرابر خطاها، تندرویها و کندرویها و بعضاً تخلفات و معصیتهای دوستان و همقطارهای خود سکوت نمیکردند، هم در همان ایام مسیر بهتر و قابل قبولتری طی میشد و هم اینکه امروز حساب همه جریان با هم رسیدگی نمیشد و همه به آتش هم نمیسوختند.
پس یادمان باشد که:
هیچ مصلحتی بالاتر از حقیقت وجود ندارد.
درصورت اطلاع از حقیقت باید آن را گفت و سکوت جایز نیست.
دیر یا زود حقیقت برملا میشود پس چه بهتر که هزینه افشای حقیقت را داوطلبانه بپردازیم تا خطاکار دانسته شویم نه خیانتکار.
پیامها
